تفسیر السعدی
يُرْسَلُ عَلَيْكُمَا شُوَاظٌ مِّن نَّارٍ وَنُحَاسٌ فَلَا تَنتَصِرَانِ ﴿٣٥﴾
يُرْسَلُ عَلَيْكُمَا شُوَاظٌ مِّن نَّارٍ وَنُحَاسٌ فَلَا تَنتَصِرَان بر شما شعله اي بي دود فرستاده شود ، يا دودي بي شعله ، پس با او مقابله نتوانيد کرد. فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ پس کدام يک از نعمتهاي پروردگارتان را انکار مي کنيد ?
(35 - 36) (﴿يُرۡسَلُ عَلَيۡكُمَا شُوَاظٞ مِّن نَّارٖ﴾) شعلۀ خالصی از آتش بر شما فرستاده میشود. و (﴿نُحَاسٞ﴾) به شعلهای از آتش گفته میشود که آمیخته با دود باشد؛ یعنی این دو چیز ناخوشایند بر شما فرستاده میشوند و همۀ شما را از هر طرف احاطه میکنند، و آنگاه نه خودتان میتوانید خود را یاری کنید و نه کسی غیر از خدا وجود دارد که شما را یاری نماید. و از آنجا که بیمدادن بندگان از سوی خداوند نعمتی است از جانب او، و آنها را به بالاترین مراتب میرساند و بهترین بخششها را نصیب آنها میگرداند، منّت خویش را در این باره بیان کرد و فرمود: (﴿فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴾) پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را تکذیب میکنید؟